28 septiembre 2006

CIUDADANO (CLIENTE), NECESIDAD, ANÁLISIS Y PROYECTO

· Sesión 22/09/2006. –GRUPO D

Partimos de la lectura del artículo Cliente, calidad y Proyecto de empresa, (Roberto Carballo, Capital Humano, núm.61, 1993), como tarea previa para llevar la sesión de debate que tuvo lugar esta tarde.
En esta puesta en común, se destaca la idea de la importancia de la necesidad de satisfacer la base de la pirámide, donde se encuentra el ciudadano(cliente). Para ello es necesario un acercamiento con el ciudadano, “achatar” la pirámide, estar próximo a sus necesidades.
Una intervención de un compañero, plantea un problema: a veces un proyecto determinado , fracasa en la relación con el político. La solución al mismo, parte de la aplicación de actitudes básicas(solucionar problemas de comunicación ,de análisis, ...)
Retomando el esquema de la pirámide con el ciudadano-cliente en la base ,se ve la necesidad de la “horizontabilidad” entre iguales, siendo ahí donde se rompe la pirámide . Se destaca la importancia de las personas en “primera línea” en contacto con la base para poder llevar a cabo un cambio de orientación cara a la calidad.

Otra intervención pregunta que diferencia hay entre la organización por objetivos o por proyectos.
Se comenta la evolución de la organización de dirección por tres etapas:
· el primer paso fue una organización por funciones
· El segundo paso consistía en una organización por objetivos. Este sistema organizativo , profundiza sobre el nivel individual ,a partir de unos recursos a gestionar. Aumenta el grado de autonomía y aparece el concepto de responsabilidad.
· El tercer paso consiste en la organización por proyecto; surge la figura de grupo, integrado por equipos interdisciplinares. Este modelo trae consigo la motivación del grupo de trabajo, sintiéndose parte del proyecto.

Se reitera la importancia de:
1. saber dónde estamos, de qué partimos, ver la importancia de cubrir las necesidades del cliente.
2. El paso siguiente e inmediato seria analizar esas necesidades

Uno de los errores del proyecto de empresa es la elaboración de un organigrama y el establecimiento de funciones.
El poder siempre genera arbitrariedad; se ve la necesidad de crear un espacio, un proceso de mejora del estilo de dirección.

Surge la figura de un Proyecto de Empresa, que consiste básicamente en una nueva organización y un nuevo estilo directivo, apoyados en 4 programas:
1.comunicación
2.estilos de dirección y cultura
3.calidad
4.Programa de diagnostico.
De estos puntos el más revolucionario es el 4º punto: El programa de análisis y diagnóstico; es fundamental par saber dónde se está y cómo se deben involucrar cada uno de los participantes del proyecto en el mismo.

A modo de resumen , destacamos:
1. La importancia de partir de la “escasez”: Es fundamental hacer un análisis de la necesidad que permita graduar la incidencia de lo que tengo que hacer en cada caso, combinando lo que es urgente con lo que es importante.
2. La importancia de tener un proyecto, saber que tienes un horizonte.

3. A las demandas del ciudadano-cliente hay que darle una respuesta, utilizando como instrumento para ello, la existencia de un proyecto. De las relaciones recíprocas entre estos dos elementos, se va generando un conocimiento.
4. Los mejores gestores son aquellos que trabajan de una forma sistemática, utilizando como instrumentos básicos la tecnología a su alcance y la calidad.
El estilo de dirección viene definido por la capacidad de crear un área de comunicación, es una forma de trabajar, que resulta fundamental para poder llevar a cabo un proyecto.


CONCLUSIÓN:

LA BASE DE UN MODELO INNOVADOR EN UN PROCESO DIRECTIVO VIENE DADA POR LA INTERRELACIÓN ENTRE CIUDADANO-CLIENTE, LA COMUNICACIÓN Y LA CALIDAD DEL SERVICIO PRESTADO

27 septiembre 2006

GESTIÓN DE PROYECTOS EN LAS ADMINISTRACIONES PÚBLICAS. Grupo D


Uno de los mayores problemas con que se encuentran las AA.PP. a la hora de llevar a cabo un proyecto es la falta de planificación.

Debemos de "pensar antes de actuar", si no actuamos de está manera es posible que cometamos muchos errores.

Los pasos para la puesta en marcha de un proyecto deben ser:

La planificación estratégica: definimos los objetivos y las prioridades en general. Se trata de determinar los ¿por ques? y los ¿para ques?.
Plan de mandato: Imprescindible dentro de la acción política. Se concreta en el proyecto, serán planes de actuación sobre temas concretos: presupuestos, personas, etc.
Plan anual: que generalmente va en el anexo al presupuesto.

Pero ¿ Que es un proyecto?
El proyecto es algo concreto que requiere una actuación previa por parte de la Administración antes de su ejecución.

Se cumplen dos características:
Tiene una relativa complejidad
Tiene una relativa incertidumbre

Existen actividades en nuestro día a día que no tienen ni complejidad ni incertidumbre, a estas les llamaremos PROCESOS REGULARES (PR), procesos que de alguna manera se pueden estandarizar.
Pero nos encontramos con actividades que se hacen de vez en cuando a lo largo del año ( cada mes, cada trimestre,etc.), o sea, no son procesos regulares propiamente dicho y les llamaremos PR de baja intensidad.

Dentro de estos procesos podemos incluir a aquellos que se llevan a cabo una vez al año ( Ej.: elaboración del presupuesto) a los cuales les llamaremos PROCESOS DE CICLO ANUAL (PCA), los cuales se deben de manejar en las AA.PP. como un proyecto.

Los políticos tienden a preocuparse por la últimas novedades, esto ayuda a la innovación, pero actúan de una manera compulsiva, " lo quieren todo y para ayer", con el consiguiente peligro de se produzcan situaciones de despilfarro, ausencia de planificación, errores,................
Las Instituciones de nuestro país no están preparadas para pensar. Son instituciones que vienen del régimen anterior basado en la preindustrialización.
No era un estado promotor de la vida de la vida social y económica, simplemente se limitaba a ejercer un control administrativo.
A pesar de que hoy en día se tiene por parte de la Administración una obsesión por todo aquello que sea fomento y promoción, la cultura administrativa no ha cambiado, nos importa más la legalidad que la eficacia y la eficiencia.
Lo jurídico lo invade todo, no hay informe técnico que no vaya acompañado de un informe de legalidad (en la administración local las figuras más importantes son el secretario y el interventor, cuya función es el control).

En definitiva, no tenemos cultura técnica del trabajo de proyectos, cada vez existen más proyecto y cada vez lo hacemos peor.

A pesar de todo cada día tenemos más dinero, yo diría que demasiado, en las AA.PP.; dinero que utilizamos alegremente y que en la mayoría de los casos no se utiliza de una manera eficaz. En los países nórdicos se han reducido las plantillas de empleados públicos de una manera importante, sin embargo en España se siguen incrementando a pesar de cada vez contamos con más y mejores herramientas para realizar nuestro trabajo.
Tenemos una estructura muy jerarquerizada y poco ejecutiva, en donde los que están en la parte alta de la pirámide tienen mucho trabajo complejo e incierto y los de abajo casi no tiene trabajo.

Sin embargo, no todo es negativo y tenemos soluciones:
Se debe de reflexionar sobre la organización y separar los procesos regulares de los proyectos.
Se debe pensar y para ello se necesita tiempo. Debemos de tener un equipo de funcionarios que solo se dediquen a planificar los proyectos y este personal debe de salir de la parte baja de la pirámide.
Los procesos rutinarios se deben de estandarizar e informatizar.
Se debe de negociar con el político

La negociación con el político:
¿ Que se quiere hacer?
¿ Como se va hacer?
¿ Cuando se va hacer?,............
Podemos y debemos aprovechar los proyectos para negociar con los políticos. Al político se le debe de pedir:
Un pacto rígido de prioridades de los proyectos. Que diga cual es primero y cual es el último y nosotros comprometernos a respectar esa prioridad. Podrá cambiar las prioridades cuando quiera pero nunca habrá dos primeros. Por lo general, se desarrolla mejor el proyecto nº 50 que el nº1, ya que, este por lo regular suele ser el más novedoso y el más complejo.

Debemos hacer una propuesta de proyecto, en donde se definan de manera genérica las líneas básicas del futuro proyecto, que nos permita comprobar si el proyecto es realizable o no, antes de que el proyecto salga a la luz. Tendremos que evitar que los políticos, que por lo general son poco reflexivos, cuenten a la opinión público algo que después es imposible de llevar a la practica.

"La política es hacer profecías que se cumplen a si mismas"

25 septiembre 2006

RESUMO DO ARTIGO “CLIENTE, CALIDADE E PROXECTO DE EMPRESA” Grupo B


Os conceptos de calidade e de empresa, dende sempre aparecen íntegramente ligados na cultura empresarial. A base para obter unha rendabilidade a medio e longo prazo descansa sobre a oferta da calidade dos produtos ou servizos que presta a empresa.

Esa calidade ofrécese ao cliente e é importante identificar ao cliente como a persoa que permite obter a rendabilidade á organización.

Polo tanto, é de suma importancia que a liña empresa-cliente permita transmitir a oferta de calidade.

Para que esta liña funcione non é suficiente a labor da dirección. É preciso que toda a organización participe e se responsabilice dentro das súas áreas e a nivel global de empresa.

Esta é a misión da dirección, conseguir que todas as áreas de traballo desenvolvan unha cultura da calidade e guialas en función da evolución da soiciedade e dos mercados.


O primeiro aspecto que debe considerar a dirección é identificar o entorno e analizar o seu estilo, para así determinar cales son os seus límites ou posibilidades de actuación. Unha vez realizado isto, é fundamental que o proxecto se integre no conxunto empresarial e se establezan unhas boas canles de intercomunicación. A carencia da intercomunicación pode dar lugar a que a visión da dirección non se axuste á realidade debido á demora entre a toma de decisións e a execución.

Un proxecto de empresa moderno ten que enfocarse de cara ao cliente e debe basearse en recoñecer a importancia do cliente e os obxectivos que se desexan alcanzar.


¿Cáles son os pasos para crear un proxecto de empresa?
En primeiro lugar tense que identificar a situación actual, o que se desenvolve e como se fai, cal é o xeito de executar as actuacións. En segundo lugar, diseñar o que hai que facer e poñelo en funcionamento.


Os proxectos de empresa deben incorporar a lo menos tres liñas de actuación en forma de programas:

a) Comunicación: potenciar a participación directa do cliente, contar con él como a persoa á que se dirixen os obxectivos do proxecto.
b) Programa de calidade: que cobra máis sentido dentro dun proxecto de empresa.
c) Programa de análise e diagnóstico: que permite coñecer donde se está e implicar a toda a organización en cada momento.


Como resumo, debemos preguntarnos, ¿Qúe facer para conseguir calidade?

a) Un programa de calidade integrado nun proxecto de empresa.
b) Recoñecemento e valoración do traballo dos membros da organización.
c) Traballar en grupo e fomentar a comunicación oral.

24 septiembre 2006

¿PROBLEMAS, DEBILIDADES U OPORTUNIDADES?

Cuando uno se sitúa ante una cuestión, los problemas llenan las páginas ....y el esfuerzo para presentar las posibilidades y oportunidades es siempre mayor. Cuando en la última parte de la clase, abordamos grupalmente (los cinco grupos) el tema de lo que nos faltaba y lo que teníamos delante de nosotros para mejorar nuestro estilo de dirección ocurrió algo parecido, pero aún así lo superamos con "nota". Veamos lo que a continuación se relaciona, solo una relación de temas.

Debilidades:
Falta de iniciativa
Confianza para delegar
¿Agenda sin planificar?
Indefinición de objetivos, ¿de los nuestros?
Rigidez
Insuficiente cultura de grupo
cambios de objetivos .....
inercia frente al cambio
lentitud en la toma de decisiones o ¿falta de paciencia ....., teño presa de ter presa?
Desmotivación
¿Miramos demasiado hacia arriba?
¿El formalismo antes que la eficacia?
¿Coordinados?

Fortalezas:
Buena cualificación de los profesionales

Buenas prácticas ..... podemos imitar, copiar o renovar
Apoyo técnico para cambios tecnológicos
Independencia en el empleo = cliente interno exigente (el mejor cliente) + reducción de miedos
Experiencias de las personas, que podemos intercambiar
Acostumbrados a adquirir conocimientos (lectura, escucha, formación, fundamentos)
¿Ilusión? ¿Ilusionables?
Saberse en una estructura organizada, donde existe un sentido y una jerarquía
Mucha información disponible
Procedimientos y procesos trabajados y definidos
Independencia

Amenazas:
Dependencia de fondos europeos
Exigencia de resultados inmediatos
Proyectos a corto y medio plazo: dificultad proyectos largo plazo
Incidencia e intervención continua de los mass media
Fragmentación de servicios, falta de unidad
Desmotivación ..... ¿en el futuro?
Exceso de controles ....
Entorno muy cambiante
Limites por grupos de dependencia externos (lobbyes)

Oportunidades:
¡Es posible la mejora, a partir del deficit inicial!
Trabajar con escenarios ante entornos cambiantes
Sin duda, es posible motivar ...... a partir de la consideración de personas
Es posible formarse en lo que necesitemos
Nos quedan muchos kilómetros que recorrer hacia la tecnología
Nos podemos acercar más al ciudadano
Tenemos gran capacidad para administrar recursos
Se pueden crear servicios ante las demandas nuevas
Avanzar por proyectos .....

No quiero alterar lo que se ha hablado, solo repetirlo, de acuerdo con mis notas.
Este es el punto de partida para la tarea de ver todas estas cuestiones desde la posición de dirección de cada uno.

Esta era una tarea. Teníais dos lecturas, una más importante, la de la dependencia ..... y por supuesto, la tarea de los grupos C y D de resumir los contenidos de las clases de esta semana que ya hemos terminado y la siguiente. Os sigo incitando a que empecéis o completéis vuestro weblog personal. ¡¡Un abrazo a todos!!

21 septiembre 2006

DIRECCI�N INNOVADORA

19 septiembre 2006

DIRECCI�N INNOVADORA

Resumo do GRUPO B da xornada sobre a DIRECCIÓN:


¿Cales son os problemas máis importantes cos que se encontra a Dirección?

As propostas aportadas foron as seguintes:

- Falta dun proxecto claro ou obxectivos concretos
- Respetar o papel de cada un na organización
- Conquerir que a xente esté motivada
- Saber delegar nos colaboradores
- Saber priorizar
- Fluxos de comunicación
- Problemas de organización. Desenvolvemento de tarefas
- Non ser capaces de dar solucións aos problemas
- Agobio do inmediato
- Recursos escasos
- Falta de coordinación transversal interdepartamental

As cousas non cambian porque nosotros no fondo non queremos que cambien

1. O cambio comenza por un mesmo
2. Grupalizar as organizacións
3. Proxecto profesional
4. Aplicar a fórmula máxica: Á piscina
5. Non empezar por enriba necesariamente
6. Mellora contínua (Estratexia)

“Lento en el enseñar por medio de la Teoría pero BREVE Y EFICAZ por medio del EJEMPLO” (SÉNECA)
DIRECCI�N INNOVADORA

PROPOSTA DO GRUPO B SOBRE A INNOVACIÓN

A innovación ven xerada por situacións de escasez

En primeiro lugar hai que plantexarse que para levar a cabo un proceso de innovación no teu traballo ordinario haberá que preguntarse ¿Cómo se pode facer innovación, que variables nos encontramos, que elementos nos axudan e que elementos xogan en contra? ¿Qué variables podemos utilizar con claves para chegar a procesos innovadores?


Posteriormente expuséronse os resultados que foron os seguintes:

- Mellorar-Eficacia
- A tecnoloxia non o é todo. Tamen conta o cidadan
- A Administración – limita a innovación
- Organos de control- supoñen un lastre
- Resistencia dos cidadans e funcionarios – pérdida de poder
- Motivación do persoal:
 Saber o que tes que facer
 Holding: A pertenza a ese proxecto
 Que che fagan caso, que respeten o teu traballo
 Ver os resultados e compartilos
 Ver a incidencia dos resultados no cidadan
 Dotar de flexibilidade ás persoas
- Necesidade de vontade para mellorar por parte dos directivos
- Introducción dos procesos telemáticos/informáticos
- Necesidade de recursos humáns/materiais
- Iniciar innovación analizando procedementos para analizar os problemas
- Establecer obxectivos do que se pretende conseguir, analizando experiencias noutras Administracións
- A actividade diaria non permite pararse a pensar. É necesario actuar ao mesmo tempo que se innova: Acción-Innovación
- Determinación dos obxectivos a conseguir
 Falta de cultura nos obxectivos
 Organización das funcións
 A rixidez resta innovación
- Innovación por parte de todo o colectivo
 Falta de comunicación (feed-back)
 Escuchar aos demáis, e póñalos a traballar
 Metodoloxías de traballo
- Aptitudes persoais: Dificultade para incentivar ao persoal, facemos discriminacións no traballo

Como conclusión podemos dicir que a primeira necesidade para innovar é SABER a realidade do que se quere. Analizar, comprender... Que obxectivos queremos alcanzar, a que horizonte queremos chegar, que proxectos queremos desenvolver..? en definitiva, traballar por funcións>>>> por obxectivos>>>>> por proxectos



SÍNTESE DA INNOVACIÓN



CIDADÁN (CLIENTE) Necesidade - Escasez
PROXECTO (HORIZONTE) Saber / Faro

Sentido estratéxico

¿ Hacia onde queremos ir?
¿ Cómo? (Reglas – valores)

CALIDADE (As cosas ben)
- Sistema de motivación
= Como se dirixe


COMUNICACIÓN (Espacio interrelación)

- Escoitar
- Sistema mellora - Innovación
- Participación
 Ver inercias
 Sublimacions

15 septiembre 2006

Algunos problemas de la dirección. Otra propuesta de resumen (grupo A).

La predisposición del subordinado a que todo cambio es a peor.

La falta de:
- Proyecto concreto y objetivos claros.
- Respeto al papel de cada cual en la organización.
- Comunicación, la importancia del saber escuchar.
- Coordinación horizontal.
- La capacidad de delegar.
- Prioridades claras, la presión de lo inmediato.
- Autonomía de decisión suficiente para ejercer la dirección.
- Motivación del personal
:
Reconociendo su trabajo.
Implicándolos en un proyecto común.
Escuchándolos.
Dándoles autonomía.
Marcando objetivos a cumplir.
Consiguiendo que vean el resultado de su trabajo.
Haciendo que se sientan útiles a la ciudadanía.

14 septiembre 2006

Innovación. Una propuesta de resumen (grupo A).

Se innova por:
Razones de eficacia.
Voluntad de mejora del personal directivo.
Por razones de escasez (la necesidad estimula el ingenio).
Por mandato normativo.

La innovación se ve frenada por:
La falta de recursos (humanos, económicos y tecnológicos).
La resistencia de la ciudadanía y del funcionariado.
La falta de realismo en los planteamientos teóricos.
La gestión del día a día, que impide dedicar el tiempo necesario a la planificación del futuro.

La innovación implica:
El aprovechamiento del conocimiento existente a través del estudio, análisis y formalización de los procesos vigentes.

12 septiembre 2006

RECORDATORIO DE TAREAS

1. Para la próxima sesión conmigo el día 22 de septiembre: leer el artículo: "Cliente. Calidad y Proyecto de Empresa" que se repartió en papel, o bien, si queréis, bajaros el cuarto artículo que hay colgado en www.redesdeinnovación.com , uno que se titula: "Innovación: estructura, valores, método".


2. Pensar en vuestro proyecto, para compartirlo con Enrique Varela en la próxima sesión del jueves, es decir, dentro de dos días.

3. Los grupos A y B trabajan en el resumen de las dos primeras semanas: aprendizajes que colgarán de este weblog.

4. No olvidar enviarme vuestras direcciones de weblogs individuales, y hacer vuestro pequeño ensayo sobre lo que supuso para vosotros las primeras 12 horas de trabajo.



10 septiembre 2006

ESTADO DE LA DIRECCIÓN (PROBLEMAS)

Los grupos de trabajo analizaron en el aula los problemas más significativos de la dirección. La tarea consistía en encontrar tres y priorizarlos de mayor a menor importancia, y explicar las razones, los porqués de esa elección.

Posteriormente, se compartieron los resultados, pero hubo poco tiempo para una síntesis. Para no perder esa información, he organizado las respuestas y las he integrado y sintetizado y jerarquizado. El resultado ha sido el siguiente:

1. Falta de Proyecto, es el asunto que ha tenido más importancia para el conjunto de los grupos. Vinculado a Objetivos, a Horizontes, a autonomía del directivo ....... Vemos así que un punto débil, que genera unas inhibiciones y límites, puede convertirse, en este caso, generando proyectos, en un punto fuerte, para nosotros y la gestión directiva y para los equipos de trabajo.

2. En segundo lugar, aparece la escasez relativa de Comunicación y coordinación. Los flujos de comunicación son poco ágiles, no se alcanza la suficiente transparencia. Tanto en su vertiente hacia arriba, como en su vertiente de comunicación vertical ascendente, así como en los procesos de coordinación entre iguales o desiguales. Es un gran reto, porque la dirección eficaz se construye a partir de la inter-comunicación.

3. Igualada con la anterior, aparece la falta de Motivación. En la entrada anterior ya habíamos visto los factores que la integraban. Ahora se convierte en un reto para la dirección: aprender a motivar, eliminar barreras con los colaboradores, hacer participar más, reducir las resistencias.



4. Es relativamente escasa la capacidad de Delegar. Sin delegación las cosas se hacen más pesadas, el directivo tiene que trabajar y controlar más y las personas están menos satisfechas porque no tienen autonomía, responsabilidad, y el tema "no es suyo", no se les ha permitido "hacerlo propio". Aprender a delegar en los demás es una práctica y un arte. Y puede "aumentar" básicamente la productividad.

5. La necesidad de reglas del juego claras, valores, algunos de ellos sencillamente humanos, como por ejemplo, el respeto, que implica puntualidad, asistencia, respeto a la palabra y a la profesionalidad de cada uno, reconocimiento, etc.

6. Otro punto débil, el último que he detectado en el discurso, es el sentido práctico de lo que se hace. Es preciso trascender del pensar al hacer o más bien, hacer pensando, o hacer investigando, pero enfatizando en la acción, en "tirarse a la piscina", con todo lo que eso implica. Transitar entre el "pesimismo de la razón" -de la "excesiva" teoría e ideología- al "optimismo de la voluntad" -los temas solo se resuelven si se abordan en la práctica.

Se podría ampliar mucho el discurso de síntesis, pero lo dejamos aquí. Ya habrá tiempo para hacerlo más denso. Hemos hecho una investigación, que nos va a permitir orientar nuestro trabajo y a la vez, orientar a cada uno nuestros proyectos prácticos.

09 septiembre 2006

VARIABLES CLAVE HACIA LA INNOVACIÓN

(Síntesis a partir del trabajo de los grupos)

1. CIUDADANO-CLIENTE ------- expresa la NECESIDAD, siempre insatisfecha y se convierte en una oportunidad permanente que nos permite vivir la realidad, de forma humilde y proyectar nuestras capacidades en resolver esas necesidades.
a) Conocer lo que quiere, saber lo que demanda
b) es un faro que ilumina el camino ---- hacia el horizonte estratégico
c) Analizar para comprender, y para saber hacia donde ir

2. FORJAR UN PROYECTO, un horizonte y un sistema de valores. ¿Hacía donde queremos ir? para adelantarnos y saber siempre el sentido de nuestras acciones parciales y cotidianas; y saber como queremos llegar a esos horizontes, con qué valores queremos que se consigan ..... a partir de qué reglas del juego.

a) Objetivos estratégicos - Horizontes ---- Objetivos
b) Reglas del juego: sistema de valores. Recalcar que sea un sistema coherente, no una suma de valores o de reglas



3. EL PROYECTO ha de fomentar la CALIDAD, porque "hacer las cosas bien" es un lugar de encuentro: todos queremos hacer las cosas bien, todas las personas que colaboran con nosotros, nosotros y los otros. Hacer calidad es dar solidez a la organización; y pedir calidad a nuestros colaboradores es siempre no sólo un sistema motivacional, sino una manera de dar energía a nuestro proyecto. Es como un "cemento" organizativo. Además, la calidad, puede sistematizarse de tal forma que se configure un sistema de Conocimiento. Podemos aprender no sólo tácitamente, como dice Nonaka, sino conscientemente, y eso será siempre una buena plataforma para adelantarnos y avanzar y mejorar todos los días un poco más.

4. La variable central de la innovación, junto con la necesidad-cliente es la generación de ESPACIOS DE INTERCOMUNICACIÓN, de colaboración, de cooperación, que nos permite superar las inercias y desarrollar nuevos horizontes y proyectos. Un Sistema de Mejora continua basado en la inter-comunicación, y sobre todo, en "aprender a escuchar" activamente, nos va a conferir una gran cantidad de oportunidades de cara a generar innovación continuamente.

Aquí aparecen por primera vez en el discurso las TRES CES: CLIENTE, CALIDAD Y COMUNICACIÓN, y su complemento, que sería la cuarta: CONOCIMIENTO. La lectura del primer capítulo del libro "Innovación y Gestión del Conocimiento", permitirá reforzar y ampliar estas ideas. Alternativamente, hemos elegido un artículo: "Cliente, Calidad y Proyecto de Empresa" para suplantar el artículo citado.

Esta síntesis se resumió y comentó en la pizarra por el profesor, el día 8 de septiembre por la mañana.


MOTIVACIÓN Y DIRECCIÓN. EN LA ESPIRAL DE LA INNOVACIÓN

(investigación rápida, oral, grupal y provisional)

  • Reconocimiento, vincula al respeto y a la profesionalidad de cada uno de los integrantes de un grupo
  • Participación, en el sentido de: "que me oigan", "que me permitan participar en los procesos de análisis y/o decisión", "que exista"
  • Resultados satisfactorios. Conseguir metas que nos hemos propuesto o acordado
  • Flexibilidad, autonomía y responsabilidad que nos permitan que los caminos no estén cerrados, sino que haya que caminarlos.
  • Proyecto, sobre todo, porque sin un horizonte difícilmente se consigue "pertenencia", "holding", y si "no sabemos adonde vamos", no hay ningún viento ni intensidad que sirva casi para nada.
  • Resolver problemas, es decir, que en vez de aumentar la "pila" de cuestiones sin resolver, aprendamos del proceso y podamos no sólo resolver el problema existente y "quitarlo de la pila", sino que nos sirva para que otro problema similar se convierta en "rutina".
  • Poner a las personas a trabajar. Si no se tiene tensión en el trabajo, y sobre todo, si se tiene demasiado tiempo sin ocupar, el descontento y la crítica estarán más "al orden del día"

Estos fueron algunos de los temas que se abordaron para que un directivo consiga avanzar hacia su propia motivación y la del grupo de trabajo con el que comparte tareas y objetivos.

Sabemos además que la responsabilidad y la autonomía de acción que conlleva, confieren también motivación a quién puede practicarlas; también hemos visto en la reunión que como decía Voltaire: el trabajo nos evitaba tres grandes males: el aburrimiento, el vicio y la pobreza".

En buena medida lo investigado coincide con las líneas básicas de "la teoría de los factores" de Hertzberg, el autor que ha dado una impronta al tema de la motivación.